Toegankelijkheid…een vlag die vele ladingen dekt. Realiteit is dat een grote groep mensen nog dagelijks geconfronteerd wordt met de ontoegankelijkheid van vele aspecten om en rond het dagelijks leven. Personen met een handicap nemen daarvan het leeuwendeel voor hun rekening. Op vandaag is het nog steeds geen evidentie om als persoon met handicap - als dove of blinde persoon, als rolstoelgebruiker - , gebruik te maken van het ruime pakket diensten dat door de overheid of door de privé-sector wordt aangeboden. Nog te dikwijls wordt er ontworpen, ontwikkeld, aangeboden voor de 'gemiddelde' mens. Niks aan de hand, ware het niet dat de gemiddelde mens van 30-40 jaar geleden niet meer overeenstemt met die van vandaag. De bakker om de hoek, de bibliotheek, het museum, of het café of restaurant… Op vandaag wil ook die nieuwe gemiddelde persoon van al deze zaken gebruik maken, wil hij ze kunnen bezoeken, deel nemen aan culturele manifestaties enz. Op vandaag vraagt die persoon die geen drempel op kan, die enkel braille kan lezen of die gebarentaal spreekt, om volwaardig deel te nemen aan die maatschappij. Allerlei internationale verdragen legitimeren die vraag maar de praktijk wijst nog te dikwijls het tegendeel uit.

Ontoegankelijkheid staat gelijk aan segregatie, of anders gezegd: om op een volwaardige manier deel te kunnen nemen aan de maatschappij dient de dienstverlening en de bebouwde omgeving er de mogelijkheden toe te bieden en toegankelijk te worden.

In hoeverre zijn er in Brugge drempels die de rolstoelgebruiker de toegang beletten? Krijgt de blinde persoon een menukaart in braille? In hoeverre wordt een dove persoon aangesproken in z'n eigen (gebaren)taal?
Voor de Stedelijke Raad voor Personen met een Handicap was het in kaart brengen van datgene wat wel toegankelijk en bruikbaar is voor personen met een handicap het uitgangspunt van deze gids. Aanleiding werd gevonden in de aanduiding van Brugge als culturele hoofdstad van Europa voor het jaar 2002. Voorbeeld vormde een gids van de stad Leipzig.

Correcte en volledige informatie zal veel personen met een handicap in staat stellen om voor zichzelf te oordelen hoe en waar zij terecht kunnen in Brugge.

Het is duidelijk dat de opgemaakte balans doorslaat aan de ontoegankelijke zijde. Streefdoel voor de Stedelijke Adviesraad voor Personen met een Handicap blijft om de balans te doen doorslaan aan de toegankelijke zijde.
Als initiatiefnemer van deze gids beschouwt de Stedelijke Raad voor Personen met een Handicap deze realisatie dan ook niet als eindpunt. De ingezamelde informatie m.b.t. toegankelijkheid dient actueel te worden gehouden en in de toekomst meer te worden geïntegreerd in bestaande gidsen, folders, programmaboeken enz. zodat de nieuwe gemiddelde persoon rechtstreeks de informatie kan verkrijgen die hem aanbelangt.

Niettemin is de Stedelijke Adviesraad voor Personen met een Handicap zeer tevreden met dit resultaat. Naast een oprechte dank aan alle medewerkers wil ik hierbij postuum hulde brengen aan André Carpels, ondervoorzitter van de Stedelijke Raad voor Personen met een Handicap. Als medebezieler van dit project heeft hij dit eindresultaat niet meer mogen aanschouwen vermits hij op 27 september 2001 is overleden.

Damien Kinds
voorzitter Stedelijke Adviesraad
voor Personen met een Handicap

[terug]